داستان لیلا شماره ۱۴
--اگه لیلا میتوانست جدا شود، جدا میشد، دیگه این همه فلسفه بافی نمیخواد. آدمها بعد از یه مدت از هم خسته میشن و دلشون میخواد چیزهای جدیدتری تجربه کنن یا اونقدر کنجکاواند که فکر میکنن زندگی تو چیزهای جدیدتری تعریف میشه!
-لیلا به فکر جدا شدن نبود! لیلا دنبال زندگی بود. زندگیش رو دوست داره. اگه نمیخواست چه طور حاضر شده بود سه تا بچه بیاره و بزرگ کنه. کسی که دوست داره نقش پدر و مادری رو تجربه کنه معمولا خودخواه نیست.
--نشنیدی یالوم میگه عشق گاهی ممکنه پریشونی بیاره و میگه گاه امکان به واقعیت پیوستن عشق برای همیشه از بین رفته. مثل زمانی که دو طرف ازدواج کردند و دوست هم ندارند از زندگی مشترکشون بگذرن. عشق بعد از ۲۳ سال زندگی و با سه تا بچه چه معنا و مفهومی داره.
-عشق در نظر کسی که عاشق نیست، کلمه ای خشک و توخالیه، نیمی فریب، نیمی سفسطه. آنکه عاشق نیست عشق را نمیتونه درک کنه و اونکه عاشقه، نمیتونه وصفش کنه.
لیلا جا خورد. واقعا اگه زندگی رمانتیک باشه چه اشکالی داشت. لیلا فکرش درگیر شد. چند لحظه ای سکوت کرد. پشتش به همه بود جوری که کسی صورتش را نمیدید. او فقط به کاکتوسهایی که پشت پنجره و از پشت پرده معلوم بودند چشم دوخته بود. یادش آمد قبلا برای اینکه کارهای احساساتش به شوهرش را مدیریت کند، زیاد از این کلمه استفاده میکرده است که چرا شوهرش به اندازه کافی رمانتیک نیست. خودش یادش نمی آید چه پیش آمده است که از آدمهای رمانتیک دیگر خوشش نمی آمد. لیلا برگشت و به شیوا گفت:
عزیزم، تو دیگه بزرگ شدی، میدونی الان تو چه دوره زمونه ای زندگی میکنیم! زن وقتی دید کارد به استخوان رسیده و لازمه برای آینده اش یکی را انتخاب کند، آن وقت میگردد و مردی را پیدا میکند که حدس میزند پدر خوب و شوهر خوبی از آب در می آید و میشود بهش تکیه کرد. میفهمی، وگرنه عشق حس خوشایندی است که امروز هست و فردا نیست.
لیلا این جمله ها را با اطمینان از دهانش خارج میکرد و شیوا هم به دقت گوش میداد. حتی بچه ها هم ساکت بودند و به این حرفها گوش میدادند.
وقتی کلام لیلا تمام شد، صورتش را چرخاند و نگاهش با نگاه شهاب یکی شد. شهاب انگار پتکی به سرش خورده بود.
#داستان_همینان
#داستان_لیلا
@haminanlife
داستان لیلا شماره ۱۱